اگرفاصله ما ازماهواره 1 درحدود 10 كیلومتر باشد بنابراین مكان ما درفضا برمحیط كرده به مركزیت ماهواره اوشعاع 10 كیلومتر منطبق می باشد حال فرض می كنیم فاصله ما ازماهواره 20 درحدود 11 كیلومتر باشد دراین حالت نیز مكان ما درفضا برروی محیط كره ای به مركز ماهواره 2 وشعاع 11 كیلومتر واقع  است فصل مشترك این دوكره می تواند یك دایره باشد كه مكان ما بطورقطع برروی محیط این دایره قراردارد .

حال اگر ماهواره سوم را نیز درنظربگیریم كه فاصله اش با ما 12 كیلومترباشد دراین صورت فصل مشترك كره مربوط به ماهواره 3 با فصل مشترك كره های ماهواره ای 1و2 حداكثر دونقطه می باشد كه قطعاً یكی ازاین دو مبین مكان واقعی ما خواهد بود.اما بطورقطعی یكی از این دو نقطه نامعقول می باشد .

بطورمثال دارای ارتفاع بیشتری از سطح زمین است . لذا كامپیوترهای داخل گیرنده هایGPS با استفاده ازتكنیك های گوناگون قادر به تشخیص نقطه غلط می باشند.

ازنظر تئوری با استفاده از3 ماهواره می توانیم مكان خودرا به دست آوریم ولی به دلیل فنی اگرچنانچه ماهواره چهارم را همانند ماهواره های 1و2 انتخاب كنیم بطورقطع فصل مشترك این چهار كره یك نقطه خواهد بود واین نقطه مختصات مكانی مارا نشان می دهد استفاده كنندگانی كه درارتفاعی مششخص قراردارند (مانندكشتی هایی كه درسطح دریا واقع باشند)به سهولت میتوانند با استفاده ازدوماهواره مكان خودرا تعیین نمایند .

دراین حالت كره زمین را می توان جایگزین ماهواره سوم كردوازیك مرحله محاسبه مسافت صرفنظر نمود بدین ترتیب این فرصت جهت انجام سایرمحاسبات قابل بهره برداری بوده وعملاً مكان یابی افزایش می یابد .

بطورخلاصه می توان بیان كرد كه مبنای كار GPS استفاده ازماهواره به عنوان مرجعی جهت یافتن موقعیت درهرنقطه زمین می باشد سایر مسایل این سیستم صرفاً جزئیات تكنیكی هستند كه به سرعت و دقت وسهولت عمل موقعیت یابی كمك می كند.